Jürgen Schaller rijdt met een heus bankfiliaal door Franken

Reportage

Ter plaatse.

Veel dorpjes in het noordoosten van Beieren hebben geen bank of pinautomaat. Jürgen Schaller zorgt er met een Atego voor dat de klanten er toch contant geld en rekeningoverzichten ontvangen.


Waar je ook kijkt: overal bos. Afgewisseld met nu en dan een weiland of akker. Door de grote voorruit van de Atego valt het oog op het volle groen van de dennen rechts en links langs de weg. Zodra hij over de gemeentegrens van Wilhelmsthal is, trapt Jürgen Schaller het gaspedaal in. De automaat schakelt een versnelling terug. Hier begint een klim van twee kilometer door het bosgebied van Frankenwald. De bestemming van Jürgen is het dorpje Tschirn met net iets meer dan 500 inwoners. Sinds 1990 is de bevolking in deze streek in het uiterste noordoosten van Beieren met zo’n tien procent afgenomen. In Tschirn zelfs nog meer.


In Tschirn is de Atego van Jürgen ook ontmoetingspunt in het dorp.

Jürgen stuurt de witte Atego 924 door de haarspeldbochten. Hij kijkt even op de klok en ziet dat hij op schema ligt. “Boven in het dorp wachten ze sowieso al”, zegt hij met een glimlach. Elke dinsdag op dezelfde tijd verschijnt Jürgen in Tschirn met zijn mobiele bankfiliaal van de Sparkasse Kulmbach-Kronauch op het pleintje voor de kerk. Het dorp is één van in totaal elf haltes die de bankman in de districten Kulmbach en Kronach bezoekt. Op die manier bereikt het mobiele filiaal wekelijks zo’n 250 klanten.

Missie: ter plaatse verschijnen.

In deze elf plaatsjes heeft de bank geen eigen filiaal. Ook pinautomaten zijn hier niet te vinden. “Als Sparkasse hebben wij een publieke taak”, zegt Jürgen. De verzorging met financiële dienstverlening noemt men dat in overheidstaal. Voor de mensen in Tschirn betekent dat: contant geld en rekeningoverzichten. “En wel zonder urenlang onderweg te hoeven zijn”, zegt de 58-jarige. Alleen al een ritje met de auto van Wilhelmstal naar Tschirn duurt ruim een kwartier.


Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.
Eén keer per week bezoekt Jürgen het plaatsje Tschirn met het mobiele filiaal.

Jürgen heeft de Atego geparkeerd, laat de hydraulische steunen naar buiten komen en open het luik van de pinautomaat. De van buitenaf toegankelijke automaat is één van de belangrijkste functies – nu zijn stortingen en uitbetalingen mogelijk. Het dorp komt tot leven. Er nadert een minibus – de rijdienst van de gemeente. Om goed met de minieme infrastructuur om te gaan, heeft men hier iets bedacht.


Jürgen moet met de Atego een hellingspercentage tot tien procent aankunnen.

Plotsklaps een marktplein.

Zes bejaarde mensen stappen uit en begroeten Jürgen. Een bakker uit een nabijgelegen dorpje parkeert een paar meter verderop. Vanuit de kofferruimte begint hij brood te verkopen. Ineens heeft Tschirn een kleine markt.

“En, de braderie ook weer goed gevierd?” vraagt een resolute dame uit Tschirn de anderen. Het wekelijkse bezoekje van Jürgen is altijd aanleiding voor een kleine dorpsbijeenkomst. “Zonder de mobiele Sparkasse zou ik nauwelijks kans hebben om contant geld op te nemen”, zegt de bejaarde dame. Er wordt instemmend geknikt in de kleine wachtkamer, waarin naast drie zitplaatsen ook een rekeningprinter en een tafel staan om bankoverschriften in te vullen. Achter een glazen deur is Jürgen met een andere dorpsbewoonster aan tafel gaan zitten voor een adviesgesprek. Via een beveiligde verbinding kan Jürgen hier de rekeningen en spaarboekjes oproepen. Uitbetalen kan hij echter niets. Daarvoor is de pinautomaat buiten bestemd. Jürgen heeft geen toegang tot het binnenste van de pinautomaat. Alleen de veiligheidsdienst kan deze openmaken en vullen. Veiligheid wordt überhaupt met hoofdletters geschreven. De Atego wordt continu via GPS bewaakt. Ook alarmsystemen en de camerabewaking doen iets niets onder voor een stationair filiaal.



Bankadviseur en trucker.

De complete techniek is goed voor een behoorlijk gewicht. “In het begin was het plan nog om onder 7,5 ton te blijven, maar op een zeker moment was duidelijk dat het niet zou lukken.” Jürgen is sinds de planning in 2014 betrokken bij het project. “Het was een prachtkans om na 25 jaar nog eens iets compleet anders te doen.”

Eén punt was daarbij onvermijdelijk: “Zodra we wisten dat we over 7,5 ton kwamen, heb ik samen met mijn vertegenwoordiger voor de vakantietijden geploeterd om het groot rijbewijs te halen.” Als midden vijftiger. In maart 2015 slaagden ze allebei voor het examen en in april begon het werk. “Ik rij graag auto, maar vooral de technische aspecten van trucks moest ik helemaal opnieuw leren.”


Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.
Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.
Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.
Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.
Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.
Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.
Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.
Rijden en raad geven: Jürgen geniet van de variatie.

Het hele jaar door onderweg.

Dankzij zijn afmetingen is de Atego nog wendbaar genoeg voor de smalle en bochtige wegen in de streek. “Wanneer je tijdens het oogsten die grote landbouwmachine tegemoet komen, is het soms een beetje krap”, zegt Jürgen, die snel gewend is aan het rijden met de truck.

“Ik ben gewoon graag onderweg en geniet van de rust tussen de afspraken”, zegt hij. De OM 936 met 175 kW zorgt voor de nodige kracht en uithoudingsvermogen om ook echt van de route te kunnen genieten. Zowel ‘s zomers als ‘s winters. Bij ijs en sneeuw zorgen de bij te schakelen rotatiekettingen op de achteras voor extra grip op hellingen. Rond 22.000 kilometer per jaar spoelt hij op de teller. ‘s Nachts staat de truck in de garage met alarmsysteem. Daar kan Jürgen ook tanken en wassen. Hij doet dat op vrijdag, net als voor servicebeurten en het vervangen van banden. Af en toe wordt er ook in het weekend een beroep gedaan op Jürgen met zijn truck: zoals bij het Kulmbacher Bierfest, wanneer een extra pinautomaat bij het festivalterrein hard nodig is.


Foto’s: Alex Kraus

5 reacties